Για τα ταξίδια των ανέμων…

«Αποχαιρετισμός στην Ελλάδα» από τον Βρετανό πρέσβη στην Ελλάδα στη Καθημερινή της Κυριακής 28/12/08

Δε συνηθίζω να δημοσιεύω τεράστιες καταχωρήσεις, ούτε να κάνω χρήση του copy-paste. Θα σας παραθέσω όμως, ένα κείμενο που μου έστειλε η καλή μου φίλη demima και μίλησε μέσα στην καρδιά μου. Είναι ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα, του Βρετανού πρέσβη στην Καθημερινή, επί τη ευκαιρία της λήξης της θητείας του στη χώρα μας.
Το αφιερώνω στη λατρεμένη μου Ελλάδα. Τον τόπο που φωλιάζει βαθειά μέσα στην καρδιά μου.
Το αφιερώνω όμως, και σε όλους όσους ξέρουν ΜΟΝΟ να γκρινιάζουν για αυτή τη χώρα.
 
 
Tου Σαϊμον Γκας

Γράψε αν μπορείς στο τελευταίο σου όστρακο
τη μέρα τ’ όνομα τον τόπο
και ρίξε το στη θάλασσα για να βουλιάξει.
Γιώργος Σεφέρης
Γυμνοπαιδία – Σαντορίνη

Σε λίγες μέρες η γυναίκα μου κι εγώ αφήνουμε την Αθήνα ύστερα από οκτώ ευτυχισμένα χρόνια στη χώρα σας – πρώτα στη δεκαετία του ’80 και για δεύτερη φορά αυτά τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα ήταν καλή μαζί μας. Μας χάρισε τον πρώτο μας γιο, που γεννήθηκε εδώ πριν από 23 χρόνια. Μας χάρισε πολλούς φίλους. Μας χάρισε πολλές στιγμές ευτυχίας. Και ποτέ, μα ποτέ δεν μας άφησε να πλήξουμε.

Η Ελλάδα και οι Ελληνες ασκούν έντονη επίδραση στους ξένους. Ο Βρετανός συγγραφέας Lawrence Durrell έγραψε: «Αλλες χώρες μπορούν να σε κάνουν να ανακαλύψεις έθιμα ή παραδόσεις ή τοπία. Η Ελλάδα σου προσφέρει κάτι πιο σκληρό: την ανακάλυψη του εαυτού σου». Στην Ελλάδα εμείς οι Βορειοευρωπαίοι αφήνουμε πίσω μας λίγη απ’ την ψυχραιμία και την επιφυλακτικότητά μας και γινόμαστε πιο εξωστρεφείς, αναζητάμε πιο πολύ τη συντροφιά των άλλων ανθρώπων. Δεν εκπλήσσομαι που η λέξη privacy δεν μεταφράζεται ακριβώς στα Ελληνικά. Αλλά, πάλι, ούτε η λέξη παρέα μεταφράζεται στα Αγγλικά.

Η Ελλάδα άναψε τον πόθο του ταξιδιού σε γενιές και γενιές Βρετανών, και η Μαριάν κι εγώ προσπαθήσαμε να ακολουθήσουμε τα βήματά τους. Η μυρωδία του καπνού του ξύλου που καίγεται ένα φθινοπωρινό απόγευμα στην Ηπειρο, τα λιβάδια με τ’ αγριολούλουδα στην Πελοπόννησο την άνοιξη, τα κρυστάλλινα γαλανά νερά του Ιονίου το καλοκαίρι είναι μερικές από τις αναμνήσεις που θα πάρουμε μαζί μας φεύγοντας.

Οι Ζουλού λένε ότι οι άνθρωποι είναι άνθρωποι μέσα από άλλους ανθρώπους. Η Ελλάδα δεν θα σήμαινε τόσα πολλά για μας αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι που γνωρίσαμε εδώ. Η γιαγιά που μας φίλεψε ροδάκινα απ’ το καλάθι της όταν χάλασε το αυτοκίνητο της παρέας μας, στη Θεσσαλία το 1975. Το ζευγάρι που μας παραχώρησε το διαμέρισμά του, παρόλο που μόλις μας είχε συναντήσει, στο Ρέθυμνο το 1984. Ο ταξιτζής στη Χίο, το 1992, που όταν ο γιος μου ο Κρίστοφερ ζαλισμένος από το ταξίδι έκανε εμετό κι έκανε χάλια και το ταξί και τον ίδιο, αυτός ανησυχούσε μόνο αν ήταν εντάξει το παιδί. Θα μας λείψουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στην Ελλάδα, που μας έδωσαν τη φιλία τους και τη συντροφιά τους.

Θα θέλαμε επίσης, η Μαριάν κι εγώ, να ευχαριστήσουμε όλους αυτούς που ήταν τόσο επιεικείς και συγχωρητικοί όσο εμείς κατακρεουργούσαμε την ελληνική γλώσσα. Θέλω να ζητήσω ιδιαιτέρως συγγνώμη από μια κυρία που γνώρισα σε μια δεξίωση πριν από λίγα χρόνια. Τη ρώτησα τι δουλειά έκανε ο άντρας της. Μου απάντησε ότι ήταν γεωπόνος. Δυστυχώς, μπέρδεψα τη λέξη γεωπόνος με τη λέξη Γιαπωνέζος. Καθώς η συζήτηση προχωρούσε, διαπίστωσα με έκπληξη ότι δεν ήξερε σχεδόν τίποτε για την Ιαπωνία. Και καθώς επέμενα με τις ερωτήσεις μου για τον ιαπωνικό πολιτισμό, έβλεπα σιγά σιγά τον πανικό να φουντώνει στα μάτια της.

Θα ήθελα ακόμη να ζητήσω συγγνώμη κι από τον προβεβλημένο εκείνον υπουργό, που παρέμεινε ατάραχος όταν τον ρώτησα πώς σκόπευε να αντιμετωπίσει όλες τις προσκλήσεις και όχι τις προκλήσεις του τομέα ευθύνης του. Τώρα ήρθε ο καιρός να πάμε σε μιαν άλλη χώρα. Χαιρόμαστε με την προοπτική των νέων εμπειριών, των νέων ενδιαφερόντων που πάντα φέρνει ένα νέο διπλωματικό πόστο. Οπως λέει κι ο ποιητής:

«Πολλά τα καλοκαιρινά πρωινά να είναι
που με τι ευχαρίστηση, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένες πρωτοϊδωμένους»
Aλλά,  δεν θα είναι Ελλάδα.

Αυτό για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι είναι ότι θα επιστρέψουμε. Δεν νομίζουμε ότι η Ελλάδα μας έχει δώσει ακόμη την άδεια να την εγκαταλείψουμε οριστικά. Και όταν επιστρέψουμε δεν θα το κάνουμε μόνο για τους ανθρώπους ή για το τοπίο, αλλά και γιατί η Ελλάδα είναι μια χώρα που θαυμάζουμε για πάρα πολλά πράγματα.

Αλλά αυτό που ιδιαίτερα θαυμάζουμε εδώ είναι η σημασία που δίνουν οι Ελληνες στους οικογενειακούς δεσμούς και τη φιλία, την επιμονή σας να χαίρεστε τη ζωή, την ανοιχτόκαρδη διάθεσή σας, τη γενναιοδωρία σας και την αίσθηση αξιοπρέπειας και ευπρέπειας. Το ταλέντο των Ελλήνων ξεχειλίζει σε κάθε τομέα, από τις καλές τέχνες ώς τον κάθε χώρο δουλειάς και δημιουργίας. Ενα από τα προνόμια που είχα ως πρέσβης στην Ελλάδα ήταν η ευκαιρία που μου έδωσε να συναντήσω τόσους προικισμένους, ζωντανούς ανθρώπους από φοιτητές μέχρι δισεκατομμυριούχους.

Ομολογώ ότι ακόμη και τώρα, μετά οκτώ χρόνια στην Ελλάδα, υπάρχουν ακόμη μερικά πράγματα που δεν καταλαβαίνω. Δεν καταλαβαίνω την ελληνική μανία να βουτάνε όλοι στη θάλασσα κάθε φορά που η θερμοκρασία ανεβαίνει πάνω από τους δέκα βαθμούς. Εγώ μεγάλωσα σε μια χώρα που η θάλασσα ήταν κρύα και γκρίζα και, γενικώς, έπρεπε να αποφεύγεται. Δεν καταλαβαίνω γιατί τα κινητά είναι τόσο δημοφιλή, ενώ τόσες και τόσες Ελληνίδες σε διακοπές έχουν τη συνήθεια να φωνάζουν τόσο δυνατά και σε τόσο ψηλές νότες ώστε οι φωνές τους να σκίζουν τον αιθέρα και λόγγοι και ραχούλες να αντηχούν «έλα Τούλααα.». Θαυμάζουμε το πάθος των Ελλήνων για προσωπική ελευθερία και ελευθερία του λόγου. Ακόμη δεν έχω καταλάβει τα παραθυράκια στην τηλεόραση. Πώς καταλαβαίνει ο ένας τι λέει ο άλλος όταν όλοι μιλούν ταυτόχρονα; Ο στρατηγός Ντε Γκολ αναρωτήθηκε κάποτε πώς είναι δυνατόν να κυβερνήσει κανείς μια χώρα που παράγει 246 διαφορετικά είδη τυριών. Αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να κυβερνήσει κανείς μια χώρα που έχει σχεδόν τόσους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς όσα τυριά έχει η Γαλλία. Αυτό που καταλαβαίνω και ξέρω καλά είναι ότι η Μαριάν και εγώ αισθανόμαστε τεράστια τρυφερότητα, ευγνωμοσύνη και θαυμασμό για μια χώρα που μας φέρθηκε τόσο καλά. 

 
Σ’ ευχαριστώ Ελλάδα
Simon Gass 
 
 

11 responses

  1. Georgia

    Να πουμε ενα ευχαριστω στον κυριο ΣΑΙΜΟΝ ΓΚΑΣ για τα καλα του λογια και να του ζητησουμε η χωρα του να φερεται σωστα στη χωρα μας, και οι συμπατριωτες του να σεβονται τη φιλοξενια μας!!!!Καλημερα Αιολε και καλη εβδομαδα να εχεις!!

    09/02/2009 στο 09:55

  2. Lady of Avalon

    Πω πω ! Να’σαι καλά!Το διάβασα και το φχαριστήθηκα!Με συγκίνησε που κάποιος "ξένος" κατάλαβε τόσα πολλά για μας όσα πολλές φορές αδυνατούμε οι ίδιοι να κατανοήσουμε…Οταν μίλησε για ευπρέπεια μάλλον είχε στο μυαλό του την στάση των Αγγλων τουριστών προς τη χώρα μας…Το σίγουρο είναι ότι όπου πάει θα κουβαλάει την Ελλάδα μέσα του και θα είναι ένας καλός πρέσβης του ελληνισμού… γιατί δεν ξέρω αν το είδατε… είναι φιλέλλην…😉

    09/02/2009 στο 10:39

  3. demima

    μοιράζομαι μαζί σου τη συγκίνηση μου…΄έχουμε μάθει να γκρινιάζουμε, αλλά ζούμε στην ομορφότερη χώρα του κόσμου..μας ζηλεύουν γι΄ αυτό, είμαστε τυχεροί, αλλά πόσοι μπορούμε να το καταλάβουμε και να το νιώσουμε… Αχ Ελλάδα , και γω σ΄αγαπώ!!!

    09/02/2009 στο 14:22

  4. iannis

    Αν και αντιπαθω ιδιαιτερα τους αγγλους ομολογω οτι με συγκινησε η ειλικρινια του,!!!!για να ξερουν…τι ειναι οι ελληνες!!!

    09/02/2009 στο 14:43

  5. Annyra

    Η αγγλική ευγένεια σε όλο της το μεγαλείο … Μακάρι να κουβαλά την Ελλάδα όπου πάει…Μακάρι να πει ένα λόγο για τα μάρμαρα της μετόπης του Παρθενώνα…Μακάρι να μπορούσε επιτέλους κι αυτός να πει ένα “συγνώμη” σε μια χώρα που τους δίδαξε πολιτισμό…Εντάξει συνοδοιπόρε Aeolos, μην πανικοβάλλεσαι…Όντως ήταν gentleman ο πρέσβης… Ευχαριστώ.Άννα

    09/02/2009 στο 15:10

  6. Aeolos

    Υπάρχουν πολλοί, πραγματικά φιλέλληνες, στο εξωτερικό. Δεν ξέρω πόσοι είναι, οι αντίστοιχοι του εσωτερικού.Δεν τίθεται θέμα πανικού, μα πικρίας…Καλή μου Μαρία, και πάλι, ένα μεγάλο ευχαριστώ….

    09/02/2009 στο 16:24

  7. Βίκυ

    Καλησπέρα Αίολε !! Όντως στο εξωτερικό υπάρχουν πολλοί φιλέλληνες και όσοι μιλούν για την Ελλάδα έχουν θαυμασμό και λάμψη στα μάτια!! Επίσης οι Έλληνες που ζουν μακριά απ’την Πατρίδα την αγαπούν και ζουν με το όνειρο της επιστροφής!! Πράγματι έχουμε μια υπέροχη χώρα αλλά δεν μας έμαθαν να την αγαπούμε όσο της αξίζει… για να το θέσω καλύτερα δεν μας άφησαν…. Καλό βράδυ :)) μ’ένα πικρό χαμόγελο!!

    09/02/2009 στο 16:38

  8. Thanasis-

    O Tσώρτσιλ ,όταν κατατροπώσαμε τους Ιταλούς στα Αλβανικά βουνά το 1940 είχε πει εκείνη την περίφημη φράση :"Από τώρα δεν θα λέμε οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες ,αλλά οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες"!!!(καμάρι εμείς τα όρνια)Αυτό όμως δεν τον εμπόδισε να αιματοκυλίσει τη χώρα προκαλώντας τις προϋποθέσεις για έναν εμφύλιο σπαραγμό….Δεν με συγκινούν τα λόγια των απερχόμενων ξένων διπλωματών ..Καλά πέρασαν στην όμορφη πατρίδα μας, καλά έφαγαν, καλά ήπιαν και τώρα στο φευγιό ,μας κάνουν και μερικές φιλοφρονήσεις…".Μασάει η γίδα ταραμά";

    09/02/2009 στο 16:45

  9. Aeolos

    Ο Τσώρτσιλ, φίλε Θανάση, δεν ήταν φιλέλληνας. Ήταν ένα τομάρι. Έτσι απλά. Ευτυχώς, δεν έχουν όλα τα γουρούνια, την ίδια μύτη…

    09/02/2009 στο 16:58

  10. Jen

    Εγώ πάλι που έχω ζήσει αυτό το λαό από πολύ κοντά, του έχω ιδιαίτερη συμπάθεια…γιατί μπορεί να είναι διαφορετικοί από εμάς σε αντιλήψεις και νοοτροπία, αν είσαι όμως ευγενής μαζί τους, είναι κι αυτοί αντιστοίχως ευγενείς…κι ακόμη περισσότερο.Κάτι το οποίο δυστυχώς ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων έχει ξεχάσει έστω και σαν έννοια.Ναι τους μάθαμε τον πολιτισμό…και? Μ’αυτό θα πορευόμαστε για πάντα? Δε χρειάζεται δηλαδή να συνεχίσουμε να παράγουμε πολιτισμό? Καθαρίσαμε???Να είναι καλά ο άνθρωπος που εκτίμησε πέντε ουσιαστικά πράγματα…και μακάρι όλοι όσοι έρχονται στη χώρα μας να ζήσουν και να εργαστούν, να διαθέτουν αυτού του είδους την αξιοπρέπεια και την ικανότητα να σέβονται και να εκτιμούν ότι αξίζει σεβασμού και εκτίμησης.Ευχαριστούμε Αφέντη των ανέμων για την υπέροχη καταχώρηση:-))

    09/02/2009 στο 23:34

  11. close in living

    …Σε ευχαριστούμε Simon Gass!!!…Σε ευχαριστώ καλέ μου Aeolos και γλυκειά μου demina, που πραγματικά άξιζε να δημοσιευτεί το κείμενο αυτό, και εσείς το κάνατε!…Ευχαριστώ που γεννήθηκα στην Ελλάδα!…Καλησπέρα γλυκέ μου φίλε!:)

    10/02/2009 στο 19:03

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s