Για τα ταξίδια των ανέμων…

Aλκυόνη Παπαδάκη – Νίκος Ζερβονικολάκης …

Αυτές τις μέρες, είχαν (ξανα)πέσει στα χέρια μου, δύο βιβλία της αγαπημένης μου Αλκυόνης Παπαδάκη, "Το κόκκινο σπίτι" και "Οι κάργιες". Ιδιαίτερη η γραφή της, αν και λίγο πεσιμιστική. Η περιγραφή της όμως στους χαρακτήρες και τις καταστάσεις Ζωής, είναι απλά μοναδική. Και οι σελίδες, καταπίνονται τόσο λαίμαργα. Ειδικά, για ένα άνθρωπο της εικόνας, όπως είμαι εγώ. Που δεν αντέχω τα ατελείωτα κατεβατά, χωρίς τα ευεργετικά διαλείματα με κάποιες εικόνες…
Έπεσε μετά στα χέρια μου, και η "Αριάδνη" του Νίκου Ζερβονικολάκη, ένα πολλά υποσχόμενο ιστορικό μυθιστόρημα. Αγανάκτησα, στις πρώτες 4 σελίδες ! Τόσες ανακρίβειες, ασυνταξίες και παιδιάστικες αφηγήσεις … Από έναν "καταξιωμένο" συγγραφέα. Εξαιρετικές οι περγαμηνές του ως δημοσιογράφου ανά την υφήλιο, αλλά προσωπικώς, σαν συγγραφέας δεν μου "είπε" απολύτως τίποτα. Μα … η  Κνωσσός να βλέπει την παραλία του Λιβυκού ???  Και αυτό να το περιγράφει ένας Κρητικός ?…
Μήπως τελικώς, όντως είμαστε ό,τι δηλώσουμε ? Και … συγγραφείς ει δυνατόν ?…
 
 

10 responses

  1. Monica

    Εδώ Αίολε θα με βρεις στην κυριολεξία αδιάβαστη! Δυστυχώς, στην ελληνική λογοτεχνία είμαι πολύ πίσω. Μου αρέσουν όμως τα βιβλία που μπορούν να σου δημιουργήσουν εικόνες. Τώρα, για το ιστορικό μυθιστόρημα έχω να πω ότι κατά τη γνώμη μου η δεύτερη λέξη κάνει τη διαφορά. "Βασισμένο" σε ιστορικά γεγονότα δίνει στο συγγραφέα μια σχετική "ελευθερία" στην ανάπτυξή του (σκέφτομαι και τα ιστορικά δράματα προηγούμενων εποχών στο θέατρο). Εξού και οι πολλές ανακρίβειες κτλ. κτλ. (μου ήρθε στο μυαλό επίσης η διαφορά της ιστορίας του Ηρόδοτου με αυτή του Θουκυδίδη). Με κινηματογραφικούς όρους θα σου έλεγα ότι είναι το αντίστοιχο αυτού που γράφουν στην αρχή κάθε ταινίας που αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα "based on ….βασισμένο σε" – για παράδειγμα σου δίνω την "Τροία"!. Έτσι έχουν όλοι το κεφάλι τους ήσυχο. Σου λέει ο άλλος "δεν είπαμε ότι η ταινία αφηγείται το ιστορικό γεγονός επακριβώς, αλλά, παίρνει στοιχεία από αυτό". Τώρα αν μου αρέσει είναι ένα άλλο θέμα.

    19/02/2009 στο 12:47

  2. Lady of Avalon

    Μένω ειλικρινά άναυδη!Τι ντροπή… Αν ήμουν ο συγγραφέας θα άνοιγα μια τρύπα να χωθώ μέσα…Τι να πει κανείς… Οσο για την Αλκυόνη Παπαδάκη έχω όλα της τα βιβλία εκτός από τις κάργιες… :)M’αρέσει αυτό το γλυκόπικρο ύφος που βγάζει… σαν σκωτσέζικο ντουζ ένα πράγμα…Είχα την τύχη και την τιμή κάποια στιγμή να την γνωρίσω από κοντά και ανακάλυψα ότι είναι ένας πραγματικά πολύ πληγωμένος και πικραμένος άνθρωπος από την παιδική της κιόλας ηλικία…Και ενώ η ίδια είναι χαμηλών τόνων και το πρόσωπό της μελαγχολικό και απόμακρο… ανοίγεται τόσο μα τόσο εύκολα στους ανθρώπους… Απορίας άξιο!Μ’αρέσει επίσης που σκιαγραφεί τόσο καλά τους χαρακτήρες των έργων της. Το κάνει μάλιστα τόσο καλά που νομίζεις ότι και συ ο ίδιος κάπου τους έχεις γνωρίσει…Να’σαι καλά φίλε μου… Ευχαριστώ για την καταχωρηση…

    19/02/2009 στο 13:43

  3. petros

    Γέμισαν τα ράφια των βιβλιοπωλείων και οι επιλογές όλο δυσκολότερες!!Φίλε μου αν όλοι μπορούσαν να γεννηθούν με πραγματικό ταλέντο θα είμασταν γεμάτοι χρώμα!!Αυτό ελάχιστοι όμως μπορούν να το δώσουν μέσα από τα γραπτά τους!

    19/02/2009 στο 14:00

  4. Βίκυ

    Η αγάπη μου για την Αλκυόνη γνωστή…. η αγάπη μου για τις εικόνες επίσης… η αγάπη και η εκτίμησή μου για όσους αγαπούν τα ανάλογα δεδομένη!!Φιλιά Αίολέ μου…

    19/02/2009 στο 14:39

  5. Aeolos

    Είχα τη τύχη και την τιμή, να τη γνωρίσω από κοντά. Και ακόμη περισσότερο, να τη φωτογραφίσω. Δύο φορές. Τη λάτρεψα, ακόμη περισσότερο. Ταλαιπωρημένη ψυχή, μα περήφανη και λεπτή…Η δε ψυχή που με εισήγαγε στο μαγικό της κόσμο … καλή της ώρα…

    19/02/2009 στο 15:11

  6. PENNY

    η Αλκυονη Παπαδακη ειναι απο τις αγαπημενες μου! η γραφη της ειναι πραγματικα μοναδικη! οσο για τον Ζερβονικολακη δεν τον εχω ακουστα..οποτε και δεν μπορω να εκφερω γνωμη…παντως αυτο για την Κνωσσο ειναι οντως ντροπιαστικο ειδικα απο εναν κρητικο!καλο απογευμα φιλε μου!

    19/02/2009 στο 15:12

  7. Αλέξανδρος

    καλησπέρα

    19/02/2009 στο 16:17

  8. close in living

    …"Ξεφυλλίζοντας τη σιωπή", θα σιωπήσω……πολλές φορές τα λόγια δεν έχουν τόπο, όταν τα γραπτά αποδεικνύουν…….Καλό ξημέρωμα καλέ μου φίλε!:)

    20/02/2009 στο 00:13

  9. Victoria

    Εξαιρετική συγγραφέας η Αλκυόνη Παπαδάκη, συμφωνώ ότι διαβάζοντας τα βιβλία της, ανοίγουν εικόνες σαν να βλέπεις ταινίες, χωρίς να στερείται συναισθημάτων. Όσο για τον Ζερβονικολάκη δεν σημαίνει ότι όποιος είναι καλός δημοσιογράφος έχει και καλή συγγραφική ικανότητα. Το καλό μυθιστόρημα απαιτεί τέχνη που πολλές φορές δεν την έχει ούτε η καλύτερη δημοσιογραφική πέννα..Πολύ σωστά επισημαίνεις την διαφορά, γιατί υπάρχουν βιβλία "αναγνωρισμένων " που είναι προορισμένα για να καταλήξουν όχι απλά στο ράφι αλλά για χαρτοπολτό.. Να είσαι καλά.

    20/02/2009 στο 15:26

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s