Για τα ταξίδια των ανέμων…

Ο τόπος είναι (και ) οι άνθρωποί του …

Το υπέροχο δεκαήμερο που περάσαμε στη Νάξο, σαφώς χαρακτηρίστηκε από τα ιδιαίτερα γνωρίσματα του νησιού. Και αυτά ήταν κάποιοι επιπλέον λόγοι, για να αγαπήσουμε αυτό το νησί : οι υπέροχες παραλίες για όλα τα γούστα, το πολυποίκιλο ανάγλυφό του, τα ιδιαίτερα φαγητά του, οι πολύ φιλόξενοι κάτοικοί του.
Οι τελευταίοι μάλιστα, μας έκαναν να νιώσουμε πολύ ζεστά και να αισθανόματε το χώρο, πολύ οικείο. Γνωρίσαμε μεταξύ των άλλων, κάποιους απίθανους τύπους, που έχουν χαραχτεί στη μνήμη.
Μια υπέροχη μορφή ήταν η Κυρία Στέλλα, μια 85χρονη ζαχαρίτσα, με ένα χαμόγελο που ερχόταν μέσα από την καρδιά και διατηρεί ένα καταπληκτικό καφενεδάκι-μπακαλικάκι, μέσα στα γραφικά σοκάκια της Χώρας. Μας είπε μια όμορφη ιστορία ζωής, από τη γνωριμία της με τον (θανόντα δυστυχώς από 19 ετίας) σύζυγό της, και θαυμάσαμε εκείνο τον χαμένο πια τύπο γυναίκας, που ήξερε να πιάνει τη Ζωή από τα κέρατα και να τη φέρνει βόλτα. Με την εξυπνάδα και την τσαχπινιά, αλλά και τη δύναμη που σπανίως αναγνωρίζει κανείς στο σημερινό τύπο γυναίκας…
Η Χρυσούλα με το υπέροχο κι εγκάρδιο χαμόγελο, μας σέρβιρε τον πιο νόστιμο κοκκινιστό κόκκορα με μακαρόνια που έχω φάει ! Και που είχε περίσσια νοστιμιά, εξαιτίας εκείνου του τεράστιου χαμόγελου, που δεν πήγαινε σετάκι με το σερβίρισμα, αλλά ερχόταν αυθόρμητα, μέσα από την ψυχή…
Μια άλλη μποέμ μορφή, ήταν κάποιος καλοβαλμένος -κοντά στη σύνταξη- τύπος μπον βιβέρ, γεωπόνος στο επάγγελμα, ο οποίος μας είπε ότι είχε στο νησί 25 χρόνια. Ξεκίνησε ένα καλοκαίρι για μια βόλτα γνωριμίας και ψαρεματάκι, κι έμεινε εκεί…
Γνώρισα επίσης στην παραλία, δύο απίθανους μαύρους από τη Σενεγάλη, με τους οποίους συζητήσαμε στα Ιταλικά (…) και οι οποίοι ήταν κινητά μαγαζιά. Συμπαθέστατοι, πανέξυπνοι και χαμογελαστοί…
Να αναφέρω βέβαια και την άλλη όψη, αυτή της γκρίνιας που υπάρχει σε κάθε τόπο και τη γνωρίσαμε σε ένα χώρο που δεν έπρεπε : στο Γεωλογικό Μουσείο της Απειράνθου, έναν καλά οργανωνένο χώρο -για τα δεδομένα του χωριού-, όπου χαζεύοντας τα εκθέματα ακούγαμε τα μεγαλόφωνα παράπονα μιας κυρίας, για το πόσο κακοπληρωμένη είναι, πόση απόσταση διανύει για να φτάσει στο Μουσείο και άλλα τινά. Παντελώς αδιάφορα για μένα, ειδικά στις διακοπές μου…
Εγώ βέβαια, μέσα στο όλο φωτογραφικό ντελίριο που με έπιασε στη Νάξο (επέστρεψα με 3.000 φωτογραφίες…), αναγνώρισα κάμποσες θεϊκές μορφές, που σαν γοργόνες σεργιάνιζαν στους δρόμους ή χάνονταν στα κύματα και όσο μπόρεσα, "αιχμαλώτισα" με το φακό. Πήγαιναν "πακέτο" με τη μαγεία του νησιού. Και το ομόρφαιναν. Και για να μην παρεξηγηθώ, η οπτική μου σχέση με τη Γυναίκα, ξεφεύγει πολύ από την "πονηρή" ματιά και κυλάει προς τον ερωτισμό που τη συνδέει με το φακό μου. Και γίνεται μέρος του τόπου…
Τελικά, το οδοιπορικό κάθε τόπου, περνά και μέσα από τις μορφές των ανθρώπων που τον κατοικούν. Ενίοτε, και τον χαρακτηρίζουν …
 
 

         

9 responses

  1. Αλέξανδρος

    πολύ όμορφη καταχώρηση … και οι φωτογραφίες απίθανεςνα σαι καλά

    22/07/2009 στο 17:10

  2. ΓΕΩΡΓΙΑ

    ομορφο κειμενο…. και η φωτογραφια …..σκετη ζωγραφια…καλη σου νυχτα Σωτηρη……

    22/07/2009 στο 19:02

  3. sugar

    Υπεροχα Αιολακο…..:)) και δεν φτανει μονο η αποδραση απο μονη της….παιζει ρολο και η φιλοξενια….η εγκαρδιοτητα ….και η απλοτητα αυτων που συναλλασεσαι για να μεινει ο τοπος που πατησες και γευτηκες χαραγμενος βαθεια μεσα στην μνημη…!!να περνας παντα καλα και να μας ταξιδευεις με τον φακο σου ….:))

    22/07/2009 στο 19:20

  4. Thanasis-

    Να είσαι καλά Αίολε….ένα πράγμα ξέχασες:Να φέρεις μαζί σου μια πέτρα από σμυρίδι…Φαντάζομαι θα πήγες στα παλιά ορυχεία εξαγωγής σμυριδιού…Αν όχι έχε το υπ’ όψη σου για άλλη φορά…Καλό βράδυ…

    22/07/2009 στο 19:52

  5. Aeolos

    Σας ευχαριστώ φίλοι. Θανάση, έχεις δίκιο, το ξέχασα. Κι ούτε πήγα στα ορυχεία. Κινούμασταν κυρίως, στη Δυτική και Βόρεια πλευρά του νησιού. Η Απείρανθος (φωτο) που τυγχάνει να είναι και πατρίδα του Μανώλη Γλέζου -είχε διατελέσει επί μακρόν και κοινοτάρχης της…-, ήταν σμυριδομάνα. Κάποτε, το 90% των ανδρών δούλευαν στα σμυριδορυχεία, υπό εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες…

    22/07/2009 στο 20:48

  6. maria

    καλησπερα φιλε μου Αιολε…περιττο να πω οτι οι φωτογραφιες και οι εικονες που μας χαρισες ειναι απιθανες και υπεροχες….τον καθε τοπο τον χαρακτηριζουν οι ανθρωποι, γιατι αυτοι τον διαμορφωνουν και τον δημιουργουν…..με τις συνηθειες , τα ηθη και εθιμα….αλλα και την προσωπικη τους πινελια…..να’σαι καλα…καλο ξημερωμα να εχουμε…

    22/07/2009 στο 21:19

  7. PENNY

    αχ η Ναξος ειναι πανεμορφη…μα 3000 φωτογραφιες???????? επαθα σοκ!!!! πω πω!!! απορω πως καταφερες να διαλεξεις μερικες για να βαλεις εδω! εγω δεν θα μπορουσα να συγκρατηθω!χιχιχιχιχιπηγα περσι εκει και πραγματι οι ανθρωποι ηταν πολυ φιλοξενοι….βεβαιως δεν ειχαμε την τυχη να γνωρισουμε καποιους περισσοτερο(διοτι δυστυχως ειχαμε γκρινιαρα παρεα…)αλλα κραταμε τα καλα…Για τον Μανωλη Γλεζο και τη Ναξο εμαθα πολλα απο τον πρωην που ηταν απο εκει(χμ τελικα μου εκανε και αλλο καλο!χαχαχα)δυστυχως για τα ορυχεια δεν ειχαμε ιδεα! αλλα ξερεις τι λενε….παντα να αφηνεις κατι,να μην τα βλεπεις ολα ετσι ωστε να εχεις δικαιολογια να ξαναγυρισεις ;))))καλο βραδυ Φιλε μου!!!

    22/07/2009 στο 21:29

  8. Maria

    Κι εγώ πέρυσι που την επισκέφτηκα συγκλονίστικα από την ομορφιά ενός νησιου γεμάτου από ομορφιές που μόνο κάποιες φωτογραφικές ματιές σαν και τη δική σου μπορούν να τις αποτυπώσουν σε φωτογραφίες.Τα φιλιά μου. Χαίρομαι που σου άρεσε η Νάξος !!!! Ελπιζω να είσαι καλα..φιλιά.και την επόμενη να πιάσεις τις 5000 φωτογραφίες.

    23/07/2009 στο 06:02

  9. Jen

    Πώς τα κατάφερες…και "φωτογράφισες" τους ανθρώπους τόσο όμορφα με λέξεις?Θα συμφωνήσω Αφέντη των ανέμων…ο τόπος είναι οι άνθρωποι που τον κατοικούν…αλλά μην ξεχνάς πως οι άνθρωποι μας συμπεριφέρονται όπως τους συμπεριφερόμαστε (κανονικά δλδ γιατί πάντα υπάρχουν δυσάρεστες εκπλήξεις)…οπότε ήταν απόλυτα φυσιολογικό να βρείτε την καλύτερη υποδοχή:-))

    23/07/2009 στο 18:35

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s